Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

ΜΑΡΙΑ


ΜΑΡΙΑ - ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΡΑΦΗ


12-12-2007
Και σε δεύτερη γραφή απόψε 
10-6-2012 για την Παναγία 

Σ’ ανάστησα για μια στιγμή μέσα μου.
Άσε με να στο πω.

Δεν είμαι λουλούδι ούτε καρπός,
δεν είμαι πέτρα ούτε άυλο σχήμα,
δεν είμαι ιδέα.

Είμαι τα γόνατα που αντιστάθηκαν στην πτώση.
Είμαι το Γένοιτο.

Σε κοίταζα τότε στο γάμο.
Πόσο θα το καμάρωνε η κάθε μάνα να σ’ έχει Γιο;

Όλοι περίμεναν από σένα κι ακόμη δεν ήξεραν τί.
Εγώ ήξερα.

Ήξερε κι ο πατέρας σου.
Κι ο αδερφός σου,
Και οι άλλοι, οι Φίλοι Σου
Κι εκείνα τα Παιδιά, τα βυζανιάρικα,
Και οι Κοπέλες  

Μόνο αυτοί δεν έμαθαν ακόμη.
Ετούτη η γενιά η μοιχαλίς.

Ω, πόσο τους εχθρεύομαι Θεέ μου.

Ταράζουν την καρδιά μου.
Σε χλευάζουν.
Με πονούν.

Γιε της σιγής και Γιε μου.

 Στέκονται όλοι μαζεμένοι γύρω μου.
Νοιώθω σα βάρκα τσακισμένη στο πέλαγο.

Μη σκορπίσουμε μόνο, μη σκορπίσουμε.
Αυτό με νοιάζει.


"Η Παναγία" εδώ δια χειρός Γιώργου Ζουγανέλη Θεολόγου - Αγιογράφου