Σάββατο, 1 Αυγούστου 2009

Μικρό εγκώμιο για το Πάσχα του καλοκαιριού...

.


-->
Ένα τρίχρονο κορίτσι ανεβαίνει τρέχοντας τα σκαλιά του Ναού. Ο Ζαχαρίας, ο αρχιερέας, καταλαβαίνει ποια είναι. Την παίρνει από το χέρι και την οδηγεί στα Άγια των Αγίων. Εκεί, στο άδυτο. Εκεί που, ακόμη κι αυτός, έμπαινε μια και μόνη φορά το χρόνο. Εκεί που φυλασσόταν η Κιβωτός της Διαθήκης.
Αυτή είναι η Γυναίκα που μετά από δώδεκα χρόνια θα πει το πιο καταφατικό «γένοιτο» που ειπώθηκε ποτέ στο Θεό. Είναι η Θεοτόκος, η Μάνα του Χριστού.
Είναι το αλατόμητο όρος, η κόρη των ψαλμών. Είναι η Χώρα του Αχωρήτου.

«Ἀληθινά , ἡ Παναγία εἶναι ἡ βοήθειά μας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί μόνο τ' ὄνομά της χαροποιεῖ τήν ψυχή. Ἀλλά κι' ὅλος ὁ οὐρανός κι' ὅλη ἡ γῆ χαίρονται μέ τήν ἀγάπη της. Ἀξιοθαύμαστο κι' ἀκατανόητο πράγμα. Ζεῖ στούς οὐρανούς καί βλέπει ἀδιάκοπα τή δόξα τοῦ Θεοῦ , ἀλλά δέν λησμονεῖ κι ἐμᾶς τούς φτωχούς κι' ἀγκαλιάζει μέ τήν εὐσπλαγχνία της ὅλη τή γῆ κι' ὅλους τούς λαούς.»

Ὅσιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης


Η Παναγία δεν έφυγε ποτέ από κοντά μας. Κοιμήθηκε μα μας παραστέκει. Μεσίτρια της Αγάπης… Μάνα του Γιού της και Υιού του Ανθρώπου. Είναι η Πλατυτέρα.
Οι Χριστιανοί όλου του κόσμου την τιμούν και της απευθύνονται.

Είναι η γυναίκα που για χάρη όλων άνοιξε πληγή πύρινη στα σωθικά της.
Σαν την δαμάλα, λέει ο Ρωμανός, ακολούθησε το αρνί το δικό της που το πήγαιναν για σφάξιμο. Η Κυρά του πόνου των ανθρώπων. Είναι η Παρηγορία.

Παναγιά μου Δέσποινα… Παναγιά μου πρόφταξε… απότρεψε το κακό… λένε όλες οι γυναίκες του κόσμου. Γι αυτούς που αγαπάμε. Για όλους τους ανθρώπους… Ξέρεις εσύ από πόνο. Ξέρεις.



Διαβάστε το Αφιέρωμα της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.