Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Ἐπιστολὴ πρὸς Διόγνητον

Ένα σπουδαίο κείμενο του 2ου αι. μ. Χ. δημοσιεύουμε εδώ, ένα κείμενο πίστης και αγάπης, πλοηγό της σκέψης και του χριστιανικού ήθους. Ειδικά στις εποχές μας και στις μέρες μας, απαραίτητο ανάγνωσμα για κάθε Χριστιανό αλλά και σήμαντρο για την πορεία μας. Την πορεία "υμών και ημών" που θα έπρεπε να έχουμε την ξενιτειά πατρίδα και, ως εκ τούτου, να αισθανόμαστε αδελφό κάθε ξένο. Πληροφορίες για την προέλευση της επιστολής δείτε ΕΔΩ  Διαβάστε την απόδοση στην νέα Ελληνική του π. Θεοδοσίου Μαρτζούχου  Πηγή:  ΕΔΩ  Επειδή βλέπω, φίλτατε Διόγνητε, ότι ιδιαιτέρως ενδιαφέρεσαι να μάθεις την πίστη των Χριστιανών και επιμελώς αναζητείς να πληροφορηθείς πάντα όσα σχετίζονται μ’ αυτήν· δηλαδή πώς θρησκεύουν και πώς παραβλέπουν αυτόν εδώ τον κόσμο και πώς καταφρονούν τον θάνατο και δεν εκτιμούν ούτε τους θεούς των ειδωλολατρών ούτε τηρούν τις παραδόσεις των Ιουδαίων, παρακαλώ τον Θεό να μου δώσει σύνεση να σου τα παρουσιάσω όλα αυτά σωστά ώστε και συ να γίνεις καλύτερο...

Το άστρο του Δαυίδ

Με αφορμή τα γεγονότα στην Καβάλα ,  να σημειώσουμε εδώ μερικά μόνο για το θέμα.... με  την ελπίδα η ανθρωπότητα να πάψει να ματώνει εξαιτίας της θρησκευτικής πίστης.  Το άστρο του Δαυίδ είναι και δικό μας άστρο. Ο Δαυίδ είναι και δικό μας ιερό πρόσωπο. Ας μην ξεχνάμε ότι κόσμημα και καρδιά του Ψαλτηρίου είναι οι Ψαλμοί του και εμείς τον αποκαλούμε Προφήτη και Βασιλέα Δαβίδ.  Επίσης ας μην ξεχνάμε ότι ο Ιησούς ανέτειλε ως άστρο εξ Ιακώβ και αυτό αποτυπώνεται στο Βιβλίο των Αριθμών 27:17 και φυσικά ας μην ξεχνάμε ότι για μας τους Χριστιανούς από το "σπέρμα" του Δαυίδ κατάγεται σαρκικά ο Χρ ιστός αφού η Παναγία ανήκει στην γενιά του και η Βασιλεία του Χριστού άρα και της γενιάς του Δαυίδ περιγράφεται ως αιώνια στον 88ο Ψαλμό (ὤμοσα Δαυΐδ τῷ δούλῳ μου· ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου) αλλά και στο Κατά Λουκάν ευαγγέλιο, 1, 31-33.... τα υπόλοιπα φοβικά και δεισιδαιμονικά αλλά και απαράδεκτα προσβάλουν ...

Με αφορμή την υποδοχή του λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας

Τα Άγια λείψανα, τα οποία τιμά η Εκκλησία και η τιμή αυτή είναι μέρος της πίστης και της παράδοσής μας, δεν χρειάζονται κανενός είδους «κρατικές τιμές». Αυτές αποτελούν τερτίπια τα οποία έχει ανάγκη το κράτος και όχι ο Θεός και οι Άγιοί Του. Και ως κράτος εννοώ και την κρατούσα εκκλησία που πολλές φορές υποπίπτει στο ατόπημα της συνευρέσεως με την κάθε λογής εξουσία προς ίδιον όφελος. Πολλές, και περιττές ίσως, δημόσιες συζητήσεις έγιναν με αφορμή τον ερχομό του ιερού λειψάνου της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Βαρβάρας. Ας έχει ο καθένας την άποψή του, θεμιτό. Για μιαν ανοχή απέναντι στον άλλον παλεύουμε, όσοι παλεύουμε. Επίσης ας έχει ανοχή και το κοινό που δεν πιστεύει απέναντι σ’ εμάς που πιστεύουμε,  κατανοώντας ότι για τους Χριστιανούς τα λείψανα των Αγίων δεν είναι μόνο κειμήλια της δόξας του Θεού αλλά και το υλικό αποτύπωμα αγαπημένων προσώπων, διότι αυτό είναι οι Άγιοι για μας, πρόσωπα αγαπημένα, φίλοι του Χριστού που μεσιτεύουν για χάρη μας, που τους παρακαλάμε για βοήθεια...

Πρωτοβουλία Χριστιανών κατά του Εθνοφυλετισμού, Νεοφασισμού, Νεοναζισμού

Πράξη αλήθειας που η στήριξή της δεν χρειάζεται λόγια. Υπογράφουμε                                                                                                                           *** *** Ως χριστιανοί, μέσα στις ιδιαίτερα κρίσιμες ώρες που περνά η πατρίδα μας, μέσα στα ποικίλα δύσκολα ζητούμενα της συλλογικής μας ύπαρξης, δεν μένουμε διόλου αδιάφοροι από την επικίνδυνη άν...

ΜΑΡΙΑ

ΜΑΡΙΑ - ΔΕΥΤΕΡΗ ΓΡΑΦΗ Σ’ ανάστησα για μια στιγμή μέσα μου. Άσε με να στο πω. Δεν είμαι άνθος ούτε καρπός, δεν είμαι ιδέα. Είμαι τα γόνατα που αντιστάθηκαν στην πτώση. Είμαι το Γένοιτο. Σε κοίταζα τότε στο γάμο. Όλοι περίμεναν από Σένα κι ακόμη δεν ήξεραν τι. Εγώ ήξερα. Γιε της σιγής και Γιε μου. Τώρα στέκονται όλοι μαζεμένοι γύρω μου. Νοιώθω σαν βάρκα στο πέλαγο. Μη σκορπίσουμε μόνο, μη σκορπίσουμε. Αυτό με νοιάζει. "Η Παναγία" εδώ δια χειρός Γιώργου Ζουγανέλη Θεολόγου - Αγιογράφου, διευθυντή του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Κορυδαλλού. 

Ποίηση και Προσευχή

  ΣΥΖΗΤΗΣΗ Έξω απ’ την ποίηση και την προσευχή, τι άλλα μας έχουν απομείνει λόγια για να πούμε την αλήθεια; * στον  Γιώργο Ζουγανέλη, ελπίζω δια παντός 4-6-2012 του Αγίου Πνεύματος Του αγίου Πνεύματος φέτος θα ξημέρωνε με δώρα, δώρα που καθορίζονται από την ανθρώπινη επικοινωνία, τις σχέσεις, τον φόβο, τις αγωνίες… το σήμερα μα και το αύριο και, κυρίως, την αλήθεια. Την σπουδαιότητα και την σπανιότητα των δώρων μεγιστοποίησε η « Προσευχή» του Γιώργου. Του Γιώργου που «δεν γράφει», όπως λέει, αλλά που περιγράφει πολλές φορές το απερίγραπτο και ακόμη περισσότερες φορές το κάνει πράξη. Μια προσευχή γεμάτη αγωνία, καθαρότητα και συναίσθηση της πραγματικότητας. Μια προσευχή, ποίημα που με συγκίνησε και με παρακίνησε.  Θεολόγος, αγιογράφος, Διευθυντής του Σχολείου ΔεύτερηςΕυκαιρίας των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού και, ελπίζω, φίλος δια παντός. Τον ευχαριστώ που μοιράστηκε την Προσευχή του μαζί μου και μου επέτρεψε να την δημοσιε...

Η άκρα ταπείνωσις

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω; η εικόνα δια χειρός Γιώργου Ζουγανέλη