Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Ἡ Μάνα τοῦ Χριστοῦ… Κώστας Βάρναλης


Βαϊφόρος


Πῶς οἱ δρόμοι εὐωδᾶνε μὲ βάγια στρωμένοι,
ἡλιοπάτητοι δρόμοι καὶ γύρω μπαξέδες!
Ἡ χαρὰ τῆς γιορτῆς ὅλο πιότερο ἀξαίνει
καὶ μακριάθε βογγάει καὶ μακριάθε ἀνεβαίνει.

Τὴ χαρά σου, Λαοθάλασσα, κῦμα τὸ κῦμα,
τῶν ἀλλῶνε τὰ μίση καιρὸ τήνε θρέφαν
κι᾿ ἂν ἡ μαύρη σου κάκητα δίψαε τὸ κρῖμα,
νὰ ποὺ βρῆκε τὸ θῦμα της, ἄκακο θῦμα!

Ἄ! πὼς εἶχα σὰ μάνα κι᾿ ἐγὼ λαχταρήσει
(ἦταν ὄνειρο κι᾿ ἔμεινεν, ἄχνα καὶ πάει)
σὰν καὶ τ᾿ ἄλλα σου ἀδέρφια νὰ σ᾿ εἶχα γεννήσει
κι᾿ ἀπὸ δόξες ἀλάργα κι᾿ ἀλάργα ἀπὸ μίση!

Ἕνα κόκκινο σπίτι σ᾿ αὐλὴ μὲ πηγάδι. . .
καὶ μία δράνα γιομάτη τσαμπιὰ κεχριμπάρι. . .
νοικοκύρης καλὸς νὰ γυρνᾷς κάθε βράδι,
τὸ χρυσό, σιγαλὸ καὶ γλυκὸ σὰν τὸ λάδι.

Κι᾿ ἅμ᾿ ἀνοίγῃς τὴν πόρτα μὲ πριόνια στὸ χέρι,
μὲ τὰ ροῦχα γεμάτα ψιλὸ ροκανίδι,
(ἄσπρα γένια, ἄσπρα χέρια) ἡ συμβία περιστέρι
ν᾿ ἀνασαίνῃ βαθιὰ τ᾿ ὅλο κέδρον ἀγέρι.

Κ᾿ ἀφοῦ λίγο σταθῇς καὶ τὸ σπίτι γεμίσῃ
τὸν καλό σου τὸν ἤσκιο, Πατέρα κι᾿ Ἀφέντη,
ἡ ἀκριβή σου νὰ βγάνῃ νερὸ νὰ σοῦ χύσῃ,
ὁ ἀνυπόμονος δεῖπνος μὲ γέλια ν᾿ ἀρχίσῃ.

Κι᾿ ὁ κατόχρονος θάνατος θἄφτανε μέλι
καὶ πολλὴ φύτρα θ᾿ ἄφηνες τέκνα κι᾿ ἀγγόνια
καθενοῦ καὶ κοπάδι, χωράφια κι᾿ ἀμπέλι,
τ᾿ ἀργαστήρι ἐκεινοῦ, ποὺ τὴν τέχνη σου θέλει.

Κατεβάζω στὰ μάτια τὴ μάβρην ὀμπόλια,
γιὰ νὰ πάψη κι᾿ ὁ νοῦς μὲ τὰ μάτια νὰ βλέπῃ. . .
Ξεφαντώνουν τ᾿ ἀηδόνια στὰ γύρω περβόλια,
λεϊμονιᾶς σὲ κυκλώνει λεφτὴ μοσκοβόλια.























Σταύρωση


Φεύγεις πάνου στὴν ἄνοιξη, γιέ μου, καλέ μου,
ἄνοιξή μου γλυκιά, γυρισμὸ ποὺ δὲν ἔχεις.
Ἡ ὀμορφιά σου βασίλεψε κίτρινη, γιέ μου,
δὲ μιλᾷς, δὲν κοιτᾷς, πῶς μαδιέμαι, γλυκέ μου!

Καθὼς κλαίει, σὰν τῆς παίρνουν τὸ τέκνο, ἡ δαμάλα,
ξεφωνίζω καὶ νόημα δὲν ἔχουν τὰ λόγια.
Στύλωσέ μου τὰ δυό σου τὰ μάτια μεγάλα.
Τρέχουν αἷμα τ᾿ ἀστήθια, ποὺ βύζαξες γάλα.

Πῶς ἀδύναμη στάθηκε, τόσο ἡ καρδιά σου
στὰ λαμπρὰ Γεροσύλυμα Καίσαρας νὰ μπῇς!
Ἂν τὰ πλήθη ἀλαλάζανε ξώφρενα (ἀλιά σου!)
δὲν ἤξεραν ἀκόμα οὔτε ποιὸ τ᾿ ὄνομά σου!

Κεῖ στὸ πλάγι δαγκάναν οἱ ὀχτροί σου τὰ χείλη. . .
Δολερὰ ξεσηκώσανε τ᾿ ἄγνωμα πλήθη
κι᾿ ὅσο ὁ γήλιος νὰ πέσῃ καὶ νἄρθῃ τὸ δείλι,
τὸ σταυρό σου καρφώσαν οἱ ὀχτροί σου κι᾿ οἱ φίλοι.

Μὰ γιατί νὰ σταθῇς νὰ σὲ πιάσουν! Κι᾿ ἀκόμα
σὰ ρωτήσανε: «Ποιὸς ὁ Χριστός;» τί ῾πες «Νά με!»
Ἄχ! δὲν ξέρει τί λέει τὸ πικρό μου τὸ στόμα!
Τριάντα χρόνια, παιδί μου, δὲ σ᾿ ἔμαθ᾿ ἀκόμα!


Η Παναγιά της ρεματιάς... Λίνα Κάσδαγλη






















Ο παλιός ζωγράφος νήστεψε πολύ,
έκανε την προσευχή του κατά την ανατολή,
έπιασε με κατάνυξη το πινέλο και χάραξε
τα κερένια χέρια και τα χαμηλωμένα μάτια της
και το στρογγυλό μάγουλο του Βρέφους.

Είχε όμως στα πόδια του ένα σκύλο μ‘ αγαθή ματιά,
ο κότσυφας σφύριζε τον όρθρο στην ιτιά,
κ' η καλόγρια έβγαζε νερό από το πηγάδι
κ' έψελνε ένα τροπάριο στη Χαριτωμένη.

Ο ζωγράφος έκανε το σταυρό του κ' έγραψε: Μήτηρ Θεού.
Και δεν ήξερε πώς είχε ζωγραφίσει μια μητερούλα ταπεινή,
που σκυμμένη νανουρίζει το μωρό της με ψιλή παιδιάτικη φωνή.

Χωρίς άλλο η Παναγιά σηκώνεται πρωί-πρωί
και γυρνάει τη ρόκα της ως την ώρα που σημαίνει εσπερινός.
Η μια μέρα πλάι στην άλλη πάει στρωτά
σαν τα γράμματα του Οκτώηχου -
κ' η βδομάδα αρχίζει μ' ένα κόκκινο μεγάλο κεφαλαίο:την Κυριακή.

Χωρίς άλλο το μωρό της παίζει με μια γίδα κανελλιά,
κ' εκείνη το κοιτάζει με πελώρια μάτια εκστατικά,
που δεν πίστεψαν ακόμα ολότελα το μήνυμα του Αγγέλου.
Κι όπως είναι απλή κι ανήξερη, και δε φοβάται το κακό,
λέει στην προσευχή της να γεμίσουνε καρπό oι δαμασκηνιές,
να γιάνουν τα μικρά, που τα πείραξε της καρυδιάς το αγερικό.

Μοναχά την ώρα που μακραίνουν οι ίσκιοι στις γωνιές
απλώνεται και στην άσπρη ψυχή της ο άγνωστος ίσκιος του Σταυρού
και τότε μπορείς ν' ακουμπήσης στην ποδιά της και να φωνάξης σιωπηλά
τον πλούσιο πόνο, τον ατέλειωτο καημό του κόσμου,
το μεγάλο σου φόβο,το μεγάλο φόβο της αγάπης...

Κ' η Παναγιά θα σε νανουρίζη, μαζί με το μωρό της, χωρίς να μιλά...

Τα προσωνύμια της Παναγίας…



Άβυσσος ευσπλαχνίας, Άγαμος, Αγάπη, Αγία Σιών, Αγία αγίων μεγαλύτερη, Αγία Ζώνη, Αγία Σκέπη, Αγιοτέραν, Αγνή, Αγνείας ηώς, Αγλάισμα μητέρων, Αδαμιαία, Αδιάβατος θάλασσα, Αδιόδωτος Πύλη, Αειμακάριστος, Αειπάρθενος, Αέναος Κρήνη, Αινετή, Αιτία αγαθών, Αληθινή, Ακάθιστος ύμνος, Ακαταίσχυντος, Ακήρατος, Ακήρατη φυτοφόρος, Ακοίμητος, Ακοή, Ακρωτήρι καλής ελπίδας, Ακτίς νοητού ηλίου, Άμεμπτος, Αμετάθετος Ελπίς, Άμπελος, Άλας αρετών, Αλόχευτη λοχεία, Αμπέλι θεογεώργητο, Αμνάς, Αμόλυντος, Άμωμος, Ανακεφαλαίωση Χαρίτων,
Άνασσα, αναιρέτις αράς, Ανήροτος χώρα, Άνθος αμάραντον, Άνθος αφθαρσίας, Άνθος Χριστόν βλαστήσασα, Ανοικτήριον Παραδείσου, Άξιον Εστί, Αξιομακάριστος, Απείρανδρος, Απειρόγαμος, Απειρόκακη, Απίστων αμφίβολον άκουσμα, Απόρθητο τείχος Βασιλείας, Αρετής εικόνα, Άρνηση κάθε κακίας, Άρρητος σοφία, Άρουρα ευφορίας οικτιρμών, Άρτος ζωής, Αρχαία, Αρχιστράτηγος, Αρχηγός σωτηρίας, Ασίγαστο στόμα, Άσμα ασμάτων, Άσμα αγγέλων, Άσμα τρισεράσμιο, Ασπασμός άνωθεν, Άσπιλος, Άσπορος Βλάστησις, Αστέρα, Άστρον άδυτον, Ασύγκριτος, Αυγή, Αυλήν, Άφλεκτος Βάτος, Άφθορος, Αχείμαστος όρμος, Άχραντος.



Βαθεία, Βακτηρία, Βασιλεία, Βασίλισσα, Βασιλομήτωρ, Βάτος, Βελτίστη, Βίβλος θεού, Βιωφελής, Βλύσασα ύδωρ ζωής, Βοηθεία, Βοηθός, Βολίς αδύτου φέγγους, Βουλή, Βραβείο.

Γαλήνιος, Γαληνοτάτη, Γεννημένη θεώ, Γέννημα ευγενές, Γέρας σωτηρίας, Γέφυρα, Γη της επαγγελίας, Γη των πράων, Γηθόσυνος, Γλυκυδερκής, Γλυκύθυμος, Γλυκυτάτη, Γρήγορος, Γυναίκα αναμάρτητη.







Δαβιτική, Δαιμονοκαθαιρέτις, Δακρυρροούσα, Δάμαλιν, Δακρυοαναιρέτις, Δεδοξασμένη, Δείλι αμαρτίας, Δένδρο αγλαόκαρπον, Δεομένη, Δέσποινα, Δημοχαρής, Διάδημα, Διάκονος μεγίστου μυστηρίου, Διασώζουσα, Δικαιωτάτη, Δότειρα ελευθερίας, Δοχείον σοφίας θεού, Δοχείον χαράς.

Είσοδος, Εκλεγμένη, Εκλεκτή, Ελεήμων, Έλευση, Ελπίδα, Έμψυχος ναός, Έμψυχον τράπεζαν, Ενδιαίτημα, Ενδοξότερα, Ένθεος, Ένθεον ταμείον, Ενούσα προς ουρανόν, Έξοχη, Επέραστος, Επιθυμία ψυχών, Επίκουρος, Επίσκεψη, Επουράνιος πύλη, Ερασμιωτάτη, Έρεισμα πίστεως, Ευγενής, Ευδοκία θνητών, Ευθαλής και ευώδης λειμών, Ευλογημένη, Ευλογητή, Εύπαις, Εύσπλαχνη, Ευσχήμων, Εύψυχος βίβλος Χριστού, Εύχος όλων των μακάρων.


Ζεφύριος αύρα, Ζείδωρος πηγή, Ζητητή πάσι, Ζωάρκεια, Ζωαρχική, Ζωήρρυτος, Ζωηφόρος, Ζωοδότις, Ζωή, Ζωοπάροχος τράπεζα, Ζωοποιός, Ζωοπόρος, Ζώσα και άφθονος πηγή.

Ηγουμένη, Ηδεία, Ηδύπνους, Ηίκοσμος, Ηπία, Ηλιόκαλλος, Ηλιόμορφος, Ηλιοτόκος, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Ήμερος, Ημίθεος.


Θεραπεία, Θεία δύναμις, Θεογεννήτωρ, Θεογνωσία, Θεοδόξαστη, Θεοδρόμος αστήρ, Θεοειδής, Θεοκυήτωρ, Θεόληπτος, Θεομακάριστη, Θεομήτωρ, Θεόνυμφος, Θεόπαιδα, Θεού αγίασμα, Θεού δοχείον, Θεουργός, Θεόφρων, Θεοστρεφής, Θεοτόκος, Θεουργία, Θεοχαρίτωτον, Θεσπεσία, Θησαυρός, Θυμίαμα, Θυμιατήριον, Θύραν, Θύρα ελέους, Θόμβος σκοτίων, Θρόνος.


Ιατήρ ανθρώπων, Ιατρός, Ιερομύστις, Ιερά, Ικετηρία, Ικερόεσσα, Ιλασμός ψυχής, Ιλαστήριον, Ιλεως,Ίαμα, Ισραηλίτις, Ισχυρά.




ΚαθέδραΒασιλέως, Καθαίρεσις θανάτου, Καλή, Καλλίνικος, Καρπός δικαιων, Κατάκαρπος ελαία, Καταφύγιον, Κατευοδότρα, Καύχημα αποστολικό, Κεχαρισμένη θεώ, Κεχαριτωμένη, Κηδεμών, Κήπος, Κιβωτός αγία, Κιβωτός αρετών, Κλεις βασιλείας, Κλέος, Κλήση, Κλίμαξ, Κλίνη Κρατίστη, Κράτος, Κρήνη αείρρους, Κρίνον, Κρουνός χαρίτων, Κολυμβήθρα ζωής, Κόρη, Κόρη γαλουχός, Κορυφή, Κοσμοπόθητος, Κυρά, Κυρία, Κυρία των Αγγέλων, Κυρία των Δακρύων, Κυρία πάγχρυση, Κυριοτόκος, Κυήσασα ποιητήν, Κυοφορία χαράς.

Λαβίς, Λαοδηγήτρια, Λαμπάδιον θεού, Λαμπάς, Λαμπηδών, Λαμπραυγεστάτη, Λαμπρή, Λαμπροτάτη, Λαμπρότητα, Λαμπτήρ, Λαοχαρής, Λιμήν ψυχών, Λυπητερή, Λυσιτελής, Λύση κατάρας, Λύτρωση, Λυχνία σεπτή, Λώϊον.


Μακαρία, Μάνα, Μάννα, Μαρία, Μαριάμ, Μεγαλόχαρη, Μεγαλείο, Μεγίστη, Μελίρρυτη, Μελωδία, Μεσίτρια, Μήλον εύοσμον, Μητέρα, Μήτηρ αειζωίας, Μήτηρ της Ζωής, Μήτηρ Θεού, Μήτηρ των Πιστών, Μήτηρ σοφίας, Μήτηρ Χριστού, Μητρόθεος, Μητροπάρθενος, Μονή αγία, Μόνη τεκούσα θεόν, Μονογενής, Μυρίπνοος, Μυριώνυμος, Μύρον, Μυστήριον, Μύστις θεϊκής βουλής.




Ναός, Ναυς καταδυομένη, Νεάνις αγνή, Νεολαία, Νεουργός, Νεοφανείσα, Νεφέλη φωτός, Νήδυμος, Νηοχαρής, Νοερά, Νους αστράπτων, Νύμφη ανύμφευτος, Νυμφόστολος.

Ξανθή, Ξεναγός, Ξένη κιβωτός, Ξένιος, Ξενοβλήτης, Ξενώνας, Ξοανοκαταλύτις, Ξυλλήπτωρ, Ξυλοκέρισσα, Ξύλον ζωής, Ξυνήγορος.


Οδός ζωής, Οικειωτάτη, Οίκημα πανάγιον, Οικτίρμων, Όλβιος, Ολβιοδότης, Ολκάδα, Όμμα ανύσταχτον, Ομόθεος, Οξεία αντίληψις, Όρθρος φαεινός, Όρμαχος, Όρος, Ορφανών βοηθός, Οσία, Οσμή ευωδίας, Ουρανία, Ουρανός, Όχημα πανάγιον, Οχυρό, Οχύρωμα.


Παγκόσμια χαρά, Παμφιλτάτη, Πάναγνος, Πανάμωμος, Πανάχραντη, Πανσέβαστη, Πάνσεμνη, Πάνσεπτη, Πάνσοφος, Παντευλόγητος, Παντευλογημένη, Παντοβλέπουσα, Παντοία, Παντοκρατόρισσα, Πανύμνητη, Πανυπέραγνη, Πανυπερεύσπλαχνη, Παρθένος, Παρθενίας κειμήλιον, Παρηγορίτισσα, Παυσολύπη, Πηγή ελέους, Παναγιότατη, Πανάφθορη, Πανθαύμαστος, Παράδεισος, Παρρησία θνητών, Παστάδαν, Περιβεβλημένη, Περιστεράν, Πέτραν, Πηγάσασα ζωή, Πλάκα θεόγραφη, Πλούτος, Ποδηγέτης, Πόκος, Πόλιν, Πρέσβειρα, Πρεσβεία θερμή, Προπύργιο, Πολυέλεος, Πολύφωτος λυχνία, Πορείο, Ποταμός αρωμάτων, Πραεία, Πραότατη, Προστάτις, Πρέσβης πιστών, Προαναγγελόμενη, Πρόξενος ζωής, Προσφύγιο, Πύλη δωδεκάτειχη, Πύργος άσειστος, Πύρινον στύλον, Πυρίμορφη.




Ράβδος, Ραγδαία, Ρείθρον αφθαρσίας, Ρηιστή, Ρητή, Ρίζα του Ίεσσαί, Ροδοειδής, Ρυσίκοσμος, Ρύσιος, Ρύστις, Ρυτήριος, Ρωμαλέα, Ρωμαία.

Σεβασμία, Σεβάσμιο καύχημα, Σελήνη, Σέμνωμα, Σεραφείμ, Σκάλα, Σκέπη του κόσμου, Σκηνή, Σκήπτρον κράτιστον, Στήλη φωτεινή, Σοφία, Στάμνος, Στόμα μελισταγές, Στρατηλάτισσα, Στρατηγός, Στρουθίον καθαρότατον, Σύμμαχος, Συναπτική, Συνεκτική, Συνοδεία, Συντριμμός θανάτου, Σύντροφος, Συστατική, Σώμα θείο, Σώμα θεοδόχο, Σωματώσασα θεόν, Σωρός καλών, Σώτηρα.


Ταμειούχος, Τέλεια, Τεθλιμμένη, Τείχος, Τέμενος, Τέξασα φως, Τερατουργός, Τηλαυγής, Τιμαλφεστάτη, Τιμιωτάτη, Τράπεζα, Τρισέληνος, Τρισσολαμπής, Τριτογενής, Τροπαιούχος, Τροφός, Τόκος θαυμάτων, Τροπαιούχος, Τραύμα δαιμόνων, Τρυγών, Τρυφερή, Τιμή μόνη, Ταμείο ζωής.




Υγεία,Υμνουμένη, Υμνωδία αγγέλων, Υπακούουσα, Υπεράγαθος, Υπεραγία, Υπεραγιασμένη, Υπερδεδοξασμένη, Υπέρμαχος, Υπέρφωτος, Υπεράμωμος, Υπερένδοξη, Υπερευλογημένη, Υπερέχουσα εν γυναιξί, Υπερύμνητη, Υπερφέρουσα, Υπερφυής, Υπέρφωτος, Υψενή, Υψηλοτέραν, Ύψιστος, Υψικάθεδρος, Ύψωμα.

Φανώτατη, Φίλαγνος, Φιλάνθρωπος, Φιλανθρωπότατη, Φιλεύσπλαχνος, Φίλη, Φιλομήτωρ, Φιλτάτη, Φλογερωτέρα, Φλογοφόρος, Φρέαρ ζωής, Φρονημάδα, Φυλακτήριο, Φυσίζωος, Φωσφόρος, Φως άδυτον, Φως ψυχής, Φωστήρας, Φωτεινή, Φωτογενής, Φωτοδόχος, Φωτοκυήτωρ, Φωτολάμπουσα, Φωτώνυμη.


Χαιρετισμών, Χαρά των Αρχαγγέλων, Χαρά παγκόσμια, Χαρά πάντων, Χαρίεις, Χαρίεσσα, Χάρις, Χάρισμα της Αγίας Τριάδος, Χαριτοβλύτις, Χαριτόβρυτη, Χαριτωμένη, Χαρμονή, Χαρωπός, Χερουβείμ, Χρηστή, Χιλιασμένη, Χορηγία, Χορός χαρίτων, Χρεωλύτις, Χριστοανθής ρίζα, Χριστοτόκος, Χριστομάννα, Χριστοτερπής, Χριστόφορη, Χρυσόμορφος, Χρυσοπαντάνασσα, Χρυσόπεπλος, Χρυσαυγή, Χωρίον Χωρίων.


Ψαλματοδόχος, Ψαλμοφιλής, Ψαλτή, Ψευδομισής, Ψήχαγνος, Ψυχαγωγός, Ψυχαποδόχος, Ψυχωφελής.


Ωδή, Ωδίνες αλόχευτοι, Ωκεανός, Ώρα, Ωράισμα τερπνό, Ωραιότητα, Ωραιοτάτη, Ωριόπαις, Ωφέλιμος.


Αγαπημένες Παναγιές και στο Ω-ΜΕΓΑ μου η Παναγιά δια χειρός ΣΟΥ Γιώργο Ζουγανέλη, Προσευχή πολυγράμματος και άφωνη στο αλφαβητάρι των ευχών Της. 

Σώσε Κυρά και Πρόφταξε...